Karen Molleman, geboren in 1944 in Winterswijk, groeide op in Arnhem en Alkmaar, studeerde Nederlandse Taal- en Letterkunde in Groningen en studeerde af op het thema 'Woord en Beeld'. Na 50 jaar in Noord Nederland te hebben gewoond en gewerkt, heeft ze sinds 2015 haar atelier in Huizen (NH).

Karen Molleman en haar werk door de jaren heen:

In 1998, in de expositie 'Work in Process' in het CBK in Assen betrok ze voor het eerst haar gedichten bij haar beeldend werk. Ze plaatste gedichtfragmenten tussen haar schilderijen en deed daarmee een groot appèl op de intuïtie en het associërend vermogen van de toeschouwer.

Een belangrijk thema in haar werk is het geweld in de wereld, zowel in het groot als in het klein. Zo combineerde zij in 1999 kleine gedichten met kleine afbeeldingen over de oorlog in Bosnië.

Tussen 2004 en 2005 schilderde ze een grote reeks 'huiden' (werken op afscheurd pakpakier) over de manipulatie rond, en de aanvang van de oorlog in Irak. De titel 'Duizend bommen en granaten' was weliswaar een olijke verwijzing naar de krachtuidrukking van kapitein Haddock in Kuifje, maar hier dan wel als haar vlijmende reactie op de oorlog in Irak. Heftige schilderijen in expressieve kleuren die ze in 2005 in een expositie in Galerie Veldhunten toonde.

In 2006 volgde de expositie 'The Taming of the Screw' met een knipoog naar Shakespeare. In deze expositie onderzocht Karen de spiraalvorm; de meest elementaire vorm in de natuur en een vorm die overheerst in het westerse schrift.

Vanaf 2007 gaat ze veel figuratiever werken. Ze zoekt naar metaforen voor het mannelijke en het vrouwelijke- lichamelijke. Ze speelt met verschillende gelaagdheden en meerduidigheden. Ze onderzoekt de grensgebieden tussen beschaving en drift: de vernietigingsdrift, de doodsdrift, de levenslust en erotiek. De tentoonstelling in het CKB in 2008 heet dan ook niet voor niets 'Naked is Me, Naked is You'. Grote kleurrijke schilderijen, een reusachtige installatie en een film maken deel uit van de expositie die tevens een zoektocht is naar de grenzen van woord en beeld.

In 2010 maakte Karen Molleman samen met collega Karin Noorda “Zoveel Hoofden Zoveel Zinnen”; een installatie van krantenkoppen, schilderijen en een klankspel. Deze werd ingericht in een kerk in Westerbork met als inspiratie de sluiting van het Kamp Westerbork, in dat jaar, 65 jaar geleden.

Een bevriende kunstenaar zei ooit over haar: ‘Karen gebruikt vaak heftige thema’s en titels om het lijden dat ze wil doorgronden niet weg te moffelen in een schijnwereld van “niets-aan-de-handkunst”. Ze zet haar visie met rauwe streken op doek en papier, een rauwheid die een eigen schoonheid heeft. Door haar werk dat poëtisch maar soms ook als een vuistslag werkt, keer je terug op aarde’.

Van 22 juli tot 11 september 2011 heeft Karen gewerkt aan de installatie “Utoya”; haar indringende verbeelding van de onthutsende en weerzinwekkende moord op 69 jonge mensen op het eilandje Utoya in Noorwegen. Het souterrain van haar atelier ‘Spiegeling’ in Paterswolde heeft ze sindsdien ingericht als stilteruimte ter nagedachtenis aan de slachtoffers en als teken van betrokkenheid met de nabestaanden. De installatie “Utoya” zal nog zeker tot eind juli 2012 op deze plek, op afspraak, voor het publiek te zien zijn.

Van 19 januari tot en met 16 maart 2012 exposeerde Karen Molleman met recent werk in het gemeentehuis te Vries. Met de titel ‘Menselijk al te menselijk’ werd door haar in beeld en gedichten uiting geven aan haar verzet tegen geweld in publieke oorlog en persoonlijke vernedering.

TIjdens de expositie werd ook het boek 'dat er van alles anders' gepresenteerd. Dit boek bevat een selectie van recente werken van Karen Molleman. Karen laat haar in 2007 gemaakte stroomgedicht 'Undine' (de vrouwelijke watergeest) door het boek meanderen. Aan het boek is een kleine bundeling met 'alter' gedichten toegevoegd met de titel 'dat er van alles niets' Hierin speelt Karen met het begrip identiteit en de schaduw die wij niet kunnen kennen.

Zowel het boek als de dichtbundel zijn te koop. (Neem bij interesse contact op met Karen).

Vanaf 8 juni tot eind augustus 2013 exposeerde Karen in Proefstation Pra, Streeksterweg 87 te Usquert, met de  expositie 'Kleur   r u i m t e'. Tijdens deze expositie waren een aantal recente werken van Karen te zien maar ook een aantal kleurrijke eerdere werken. De expositie werd op zaterdag 8 juni 2013 geopend door Diek Boerman.

Begin 2014 stond voor een groot deel in het teken van herstel na een operatie.  Na de zomer van 2014 is Karen gestart met het maken van nieuw werk. Geinspireerd door de gebeurtenissen in West-Afrika (Ebola + Quarantaine), de opkomst van ISIS in het Midden-Oosten en de recente aanslagen in o.a. Parijs (Charlie Hebdo). 'Het is alsof de wereld in brand staat' is haar reactie. Ze ziet haar werken als stapstenen in het verzet hiertegen.

Bij haar afscheid uit Drenthe organiseerde de Kunstenaarsvereniging VanTyNaarLo de overzichtstentoonstelling 'Stapstenen in de tijd'